Dit zijn de snelst groeiende roeissporten

Geplaatst door Annemiek Haak op 11-05-2017

[algemeen] coastal rooiingParool 10 mei: Gigroeien en coastal rowing zijn de snelst groeiende roeisporten. Met zeewaardige sloepen strijden roeiteams, waaronder de vrouwen van Watersportvereniging De Schinkel, op open water. 'Je moet tegen een stootje kunnen.'
 

De golven op de Atlantische Oceaan waren zo angstaanjagend hoog dat de zes Amsterdamse roeisters van Watersportvereniging De Schinkel helemaal niets meer zagen. De stuurman sprak ze moed in, maar riep ook dat ze eerlijk moesten zijn: "Als een van jullie écht niet meer wil, stoppen we en roeien we terug!"

Natuurlijk was het heftig en heel wat anders dan het goedmoedige gekabbel op de Nieuwe Meer, maar geen van de vrouwen liet zich leiden door angst. "We waren best wat gewend, want we roeien het hele jaar door in weer en wind en deden eerder mee aan wedstrijden als de Hel van Texel (van Den Helder naar Texel)."

Geweldig avontuur


"Toch is het behoorlijk eng als je zo'n hoge golf op je af ziet komen. Tegelijkertijd was het een geweldig avontuur. Gigroeien maakt een oergevoel in je los," zegt Willemke Stilma (42). Zij deed vorig jaar met het wedstrijdteam De Nieuwe Meerminnen mee aan het officieuze wereldkampioenschap gigroeien bij de Scilly-eilanden, ten zuidwesten van het Engelse Cornwall. En dat terwijl de Nieuwe Meerminnen pas vier jaar bezig waren met gigroeien en voor die tijd nooit hadden geroeid.

Willemke Stilma, Caroline Pruymenboom (49), Saskia van der Wulp (52), Astrid Claassens (49), Linda Adriaanse (54) en Jolanda van Oostveen (51) begonnen in 2013 met ­gigroeien op de Nieuwe Meer. "Een van ons kende die sport vanuit Engeland. Zo ontstond het idee om een club op te richten. We hebben binnen de vereniging twee wedstrijdteams: de Nieuwe Meerminnen en de Nieuwe Meermannen. De overige leden beoefenen de sport recreatief."

Glad roeien


Gigroeien is niet te vergelijken met het glad roeien zoals dat bijvoorbeeld gebeurt op de Bosbaan en de Amstel. De pilot gig is een smalle, zeewaardige sloep van ongeveer tien meter lang. De roeiers zitten op houten banken met de voeten los. Ze roeien met één riem in plaats van met twee, zoals bij een skiff.

Loodsen gebruikten deze pilot gigs vroeger om de zeilschepen langs de ruige kusten van Cornwall te begeleiden. Wie het hardste roeide en het eerste bij het schip was, kreeg de klus. Dat verhaal was een van de redenen dat ook Johanna Doberitz (51), lid van de Koninklijke Nederlandse Zeil-en Roeivereniging (KNZ&RV) in Muiden, gefascineerd raakte door de sport. "Ik zag gigroeien voor het eerst op de Faeröer en kreeg zin om het te doen. Toen ik ook nog eens mooie verhalen hoorde over het wereldkampioenschap op de Scilly-eilanden, dat traditiegetrouw wordt afgesloten met een kreeftendiner, was ik verkocht."

Gezamenlijke kracht


Doberitz begon een jaar geleden. Ze beoefende altijd het liefste individuele sporten zoals hardlopen. "Verrassend genoeg vind ik een teamsport juist erg leuk! Tijdens het roeien raak je met z'n allen in een roes en onderwerp je je aan het geheel. Dat geeft een euforisch gevoel van gezamenlijke kracht. Samen overgeleverd aan de natuurwetten, aan de golven en het water."

De sport oogt als een zwaar karwei waar forse spierkracht voor nodig is, maar dat valt volgens Caroline Pruymenboom mee. "Gigroeien doe je vanuit je benen; daarmee zet je je af. Je hoeft echt niet superstrak te zijn en kunt dit tot op hoge leeftijd blijven doen. Het komt vooral aan op techniek en op het samen doen. Goed op elkaar ingespeeld raken is het moeilijkste." Willemke Stilma: "Als dat lukt, kom je met z'n allen in de juiste cadans. Dat gaat 's avonds het beste, met je ogen dicht. In het begin wordt er nog gepraat, maar langzamerhand zegt niemand meer iets."

Groot open water


In het verlengde van het gigroeien ligt het iets avontuurlijker coastal rowing in yole de mer-roeiboten. Daarin roei je met slechts vier personen. Anders dan bij gig­roeien gebeurt het uitsluitend op groot open water, niet op rivieren en binnenwateren.

Gigroeien en coastal rowing zijn op dit moment de snelst groeiende roeisporten. "In Frankrijk en Engeland is coastal rowing al enorm populair en nu komt het ook in Nederland sterk op," aldus ­Nanette van Dishoeck van KNZ&RV Muiden. Gigroeien wordt al langer gedaan, maar groeit eveneens hard. Vooral onder vrouwen.

"We kregen er bij onze vereniging de afgelopen twee jaar drie damesteams bij," zegt Van Dishoeck.Coastal rowing in het IJmeer KNZ&RV Muiden organiseerde vorige maand rondom de Slag bij Pampus, de jaarlijkse roeiwedstrijd op open water, voor het eerst ook een officieus Nederlands kampioenschap coastal rowing. Pauline Reedijk (39) roeide met haar team mee en won meteen de eerste prijs.

Spannender


"Ik deed al fanatiek aan gigroeien, maar wilde er iets anders bij doen. Coastal rowing leek mij spannender," zegt ze. Reedijk verzamelde een groep sportieve vrouwen, met wie ze twee keer per week traint. "We zijn zo enthousiast dat we in oktober hopen mee te doen aan het wereldkampioenschap in Frankrijk."

Ook Martin Paasman ervaart een toenemende interesse in coastal rowing. Hij richtte een jaar geleden de roeivereniging Dutch Coastal Rowing op, met nu vijftig ­leden. "Wij varen bij Scheveningen, IJmuiden en Harlingen en maken tochten naar Terschelling." Ruig is het volgens Paasman wel.

"De golven kunnen hoog zijn en het weer slecht. Je moet tegen een stootje kunnen. Een introductiecursus roeien is aan te raden als je hieraan wilt beginnen," waarschuwt hij. Hoewel je bij Amsterdam niet zo gauw aan woeste golven denkt, ziet Nanette van Dishoeck ook daar genoeg mogelijkheden voor coastal rowing en gigroeien. "Het IJmeer zou bij uitstek geschikt zijn om te trainen en een wedstrijd te organiseren."

Helemaal buiten


De gigroeiers van Watersportvereniging De Schinkel zijn daar grote voorstanders van. Zij organiseerden vorig jaar de eerste Cityrow - een race voor voor gigs - in Amsterdam. Amsterdamse roeiverenigingen richten zich vooralsnog meer op skiffroeien en hebben geen yole de mers of pilot gigs. Dat komt doordat ze erg duur zijn; een nieuwe kost ongeveer 20.000 euro.

De veertig roeiers van Watersportvereniging De Schinkel varen dan ook in een goedkopere polyester gig. "Een houten boot kunnen we pas aanschaffen als we meer leden krijgen," aldus Pruymenboom. Stilma kan ze zich geen leven meer voorstellen zonder gigroeien. "Je stapt in de gig en bent in tien slagen helemaal buiten."
 

Reacties

Login om de reacties te bekijken en plaatsen.

Inloggen

Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Dit is een openbare computer.
[Wachtwoord vergeten ? | Geen account?]