Roeien op de Lahn, gans besonders sehenswehrt

Geplaatst door Mies van der Putte op 27-06-2017

[toco] tekstLees het uitgebreide verslag van het Pinksterkamp 2 t/m 5 juni 2017
 

Na een warme tocht vanaf de Binckhorst 400 km zuidoostwaarts kwamen we op 2 juni 2017 rond 18.00 uur aan in het Duitse plaatsje Runkel. Onderweg haalden we de botenwagen, met Kees aan het stuur, in. onderhoud
Vanaf het moment dat we de snelweg verlieten hadden we al veel moois gezien: beboste heuvels met hier en daar een burcht op de top. En het prachtige dal van de Lahn, een mooi meanderende zijarm van de Rijn. In Runkel laadden we de boten af en reden nog even naar Balduinstein om de aanlegplaats te controleren. Daarna naar ons pension Brückenschänke in Nassau. Een oud vakwerkhuis! We hadden grote verwachtingen......
Dat buiten en binnen kunnen verschillen, ja, natuurlijk. Maar dit was wel even schakelen. Het huis was vakkundig en volledig gerenoveerd met laminaat, steenstrips, kunststof schrootjes en plastic planten tot aan het plafond. Verrassend maar handig is het wel: het huis bleek all season gedecoreerd te zijn. De kerstballen stonden in de vensterbank, we kregen pinkstereieren en ook de paasversiering ontbrak niet. Aber....de gastvrouw was een opgeruimde dame die er alles aan deed om het ons naar de zin te maken. De avond brachten we door op een gezellig terras met bier, wijn, een lekkere aspergemaaltijd en goed gezelschap. Moe maar tevreden gingen we naar bed. Ai, hadden we toch niet gerekend op de plastic dekbedden waar we die nacht onder moesten slapen! Gelukkig merkten we niks van de lekkage en de nachtelijke kamerruil als gevolg daarvan.
De volgende morgen vroeg op, eerst met het treintje naar het stadje Runkel, een gemeenschap van bijna 10.000 inwoners, naar eigen zeggen "Ganz besonders sehenswert" met "hervorragende Verkehrsanbindungen". Het duurde even voor de boten in het water lagen; Ingeborg had er een nat pak voor over. Toen startte onze roeitocht en kregen we meteen de vuurdoop: een sluis. Kees verrichtte zware arbeid door de sluis eerst open te draaien, dan te sluiten, vervolgens de tweede deur te openen en die weer te sluiten. Meteen na de sluis was er een sterke stroming van links. En hoewel we waren gewaarschuwd door Kees bleek het toch heel lastig om de sluis uit te varen, de stroming goed te nemen en op koers te blijven. Als je pech had lag je boot toch ineens achterstevoren. Het water in de rivier stond laag, maar de rivier was goed bevaarbaar. Een mooie rivier die langs schilderachtige dorpjes en stadjes stroomt. Vooral de Dom met zeven torens van Limburg torende indrukwekkend boven het dal uit. onderhoud
De eerste dag kwamen er nog twee sluizen, maar daar werden we steeds handiger in. En in de sluis is het best gezellig, je kunt er een praatje maken met andere roeiers en kanovaarders.
In de middag hoorden we in de verte onweer, even later begon de regen, eerst licht, steeds harder, maar ineens was het voorbij en was het onweer overgedreven. Vlak daarna konden we aanleggen bij een terras aan het water. Daar kreeg Sanne eindelijk haar kopje koffie, waar ze al de hele dag zo naar uitgekeken had.
Na een prachtige tocht legden we aan in Balduinstein, een dorpje met nog geen 600 inwoners. Daar stond een aantal sterke mannen en vrouwen klaar om de boot een hoge stenen wal op te hijsen. De boten konden we achterlaten op een grasveldje. Dit dankzij de goede contacten van Klaas met de burgemeester(es) van Balduinstein. Met het treintje gingen we weer terug naar Nassau. De avond brachten we door in een restaurant in de dorpskern en terwijl een onweer losbarstte en de obers met paraplu’s en spetterend door de plassen ons eten en drinken brachten, leefden vele roeiers zich, tussen de gangen door, uit op de dansvloer waar een geweldige band optrad.
Toen we de volgende ochtend weer bij de boten waren aangekomen, bleken die helemaal volgelopen. Eerst maar hozen dus. Vanaf het moment dat we in de boten stapten, was het droog en even later scheen de zon. Weer een prachtige tropische dag!
onderhoud
De rivier - hier minder druk bevaren - bleek in de nacht flink breder en bruiner te zijn geworden. Het weer werd steeds fraaier en wij werden alsmaar beter in het nemen van de sluizen. Rustig voortroeiend genoten we van de prachtige natuur rond de Lahn; je vaart tussen loofbossen, groene velden, mooie oude stadjes met hier en daar een kasteel of een kerk en je kunt het allemaal op je gemak bekijken als je roeit of stuurt. We oefenden onze stuurkunsten om kannen koffie en thee door te geven. De theezakjes hingen we aan de pikhaak. De cake visten we gewoon weer uit het water. Op deze tweede dag eindigde de tocht in Nassau. Boten schoonmaken, opladen en terug naar het hotel. Even opfrissen en dan weer terug naar Nassau voor het fijne viergangendiner in Biergarten Zur Krone.
Tijdens het diner sprak Wim Goris warme dankwoorden uit voor de toercommissie – Alette Broekens, Jessica Thio en Klaas de Vries- voor hun vele werk en goed georganiseerde Pinksterkamp! Ook bedankte hij Kees van Maaren voor het rijden met de botenwagen en al het zware werk dat hij verrichtte. Met hun enthousiaste applaus lieten de roeiers hun brede instemming blijken!
Op dag 4 wisten we tijdens het ontbijt met een gevoelig gezongen Gut’ Morgen Arie/ es wird Zeit um auf zu stehen! op de melodie van Gutenacht Freunde de jarige Arie te verrassen. Om logistieke redenen voerden we ons aanvankelijke plan, om hem met dit prachtige lied te wekken, niet uit. Niettemin was hij er stil van... Daarna hadden we nog net even tijd om naar Burg Nassau boven op de berg te wandelen. Na deze wandeling vertrokken alle auto's terug naar huis. Nou ja, dat dachten we: even later bleek iedereen taart te zijn
onderhoudgaan eten in Limburg an der Lahn. Afscheid nemen na zulke mooie dagen is echt niet makkelijk...

Mies en Irene
 

Reacties

Login om de reacties te bekijken en plaatsen.

Inloggen

Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Dit is een openbare computer.
[Wachtwoord vergeten ? | Geen account?]