Examen juli 2017

Geplaatst door Walter Takens op 11-07-2017

[instructie] beginnende roeiers<br />
Afgelopen weekend stond bol van de stress en zenuwen bij alle nieuwkomers voor de Laak, de Diza’s en de Dozo’s zoals we al snel werden genoemd en ook zelf zo gebruikten ter onderscheiding.
 

De boten lagen nog niet in het water of er moest zeer serieus geroeid worden, de scherprechters fietsten immers mee met een aantekeningenbordje voorop of in het mandje.
De zaterdag was het droog rustig weer met een klein windje dat zachtjes blies over de Vliet om de spieren van de Laakgegadigden niet al te zeer te testen. Wel was er al druk verkeer van dieselende bootrecreanten die nietsvermoedend voorbijschoven vette golven achterlatend voor de C4tjes die zich dan ook vaak overgaven aan Light Peddle. Belangrijk was het vandaag netjes aan welke wal dan ook te kunnen aanleggen. Dat bleek ook de dag erna, de zondag voor de Dozo’s, een zwaarwegende verplichting. Iedereen moest aan de beurt komen als stuurman/vrouw en tot hilariteit van menig stilstaande fietser of bezoeker van het terras aan de andere kant, kropen de roeiers over elkaar heen alsof hun leven ervan afhing. Schommelend van boeg naar stuur, dat iedereen uiteindelijk lukte, want geen boot is omgeslagen deze dagen.
Wat het salomonsoordeel was voor de Diza’s hoorden we pas de zondag, ons moment om te laten zien dat we volwaardige nieuwe leden zouden kunnen worden van de Laak. De zon scheen volop, de warmte voelde behaaglijk aan, de sfeer leek goed maar werd enigszins gedrukt toen we hoorden dat er vrij veel waren gezakt bij de Diza’s. Dat zou ons toch niet moeten overkomen. De drie boten, Hofvijver, Kromme Does en Zweiland mochten het gaan doen. Vooraf had elk bootteam de wisselvolgorde bepaald, ook bij onze boot was dat zo. Wij hadden echter een te klein team en hadden een boegroeier van de Diza’s gevraagd de boot te vullen. Ons 5e teamlid fietste als mascotte met examinator Bert mee om ons aan te moedigen. Ook vandaag was het druk op het water en schoven vette gebruinde lichamen op voordekken gestuurd door een man steevast met een pet op zijn hoofd voorbij, achteloos neerkijkend op de elegant gevormde Laakboten, onderwijl denkend dat zulk manueel geploeter toch vreselijk uit de tijd is en met een zwiep aan het roer lekker wat dekgolven achterlatend vaarden ze verwend verder niet wetend hoe de roeiers hen zachtjes vervloekten. In dit watergeweld van vele recreanten, zwemmers, kanovaarders, motorboten groot en klein, met lallende studenten erop of tatoegebronsde patjepejers uit de binnenstad, deden we ons best, dat moet gezegd, maar het walletjes snoepen ging soms van zoet naar zuur. Maar om kort te gaan, allen in de boot zijn geslaagd. Om de wallen voorgoed uit de rode cijfers te halen werd ons duidelijk gemaakt vooral te blijven oefenen.
Bij de terugkeer naar het vlot waar nog een laatste proeve van aanleggen voor de laatste stuur moest worden verricht, stond iedereen te kijken alsook de ongeduldige Christie onze heldin van de organisatie en was het ook voor haar gemoed goed te horen dat we door mochten roeien alsook bijna alle roeiers van de andere Dozo boten. Over het geheel genomen een spannende dag met de grote opluchting en ontlading aan het einde van de middag. We zouden aansluitend met zijn allen (ook de Diza’s) gaan eten en met de beschikbare tafels van binnen creëerden we een gezellige dis buiten, immers nog steeds mooi weer, met allerlei lekkere salades door de jeunes premiers van de Laak gemaakt. Er vloeide overvloedig wijn en bier, er was verdriet, er was geluk, er was gediscussieer, er werd gelobbyd voor bardiensten, en er werd ons op het hart gedrukt te gaan genieten van deze heerlijke en gezellige roeivereniging de Laak.
En dat gaan we zeker doen!

Dozo Jurriaan van Kranendonk 11-07-2017

beginnende roeiers<br />

 

Reacties

Login om de reacties te bekijken en plaatsen.

Inloggen

Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Dit is een openbare computer.
[Wachtwoord vergeten ? | Geen account?]