voorALSnog roeit 250+ kilometer in de strijd tegen ALS

We hadden iedereen beloofd dat we 300+ kilometer zouden roeien. Helaas waren de weergoden ons niet gunstig gezind en hebben we ‘slechts’ 250+ kilometer geroeid. De wind zorgde er wel voor dat het nog altijd een hele uitdaging was!

Op maandag zou het besluit vallen of de Ringvaart Regatta door zou gaan. En we kregen goed nieuws. Linda appte nog ‘it giet oan’. De vlag uit en snel doorgaan met het inpakken van eten en warme kleren. Toen kwam op dinsdagavond alsnog slecht nieuws, ‘it giet’ helemaal niet ‘oan’. We snapten er helemaal niets van. De weersvoorspelling was helemaal niet slechter geworden en met windkracht 5 moet je toch De Kaag over kunnen roeien. We vonden de organisatie maar een stelletje watjes!

Toch De Kaag op

Al snel besloten we dat we zelf een tocht zouden maken. Dat waren we wel verplicht aan onze sponsoren, zo bedachten we. Als de organisatie niet voor een uitdaging zorgt, dan doen we dat zelf wel. En dus roeiden we op woensdag met wind mee De Kaag op. Dat ging prima! Vooruit, onervaren ploegen zouden het zwaar hebben gehad, maar wij hadden veel lol op de golven. We bedachten dat we er via een stukje Ringvaart een mooi rondje Kaag van konden maken. Dat bleek een slecht plan: in een half uur tijd trok de wind aan en stonden er witte koppen op De Kaag. We moesten bekennen dat de organisatie een goede keuze had gemaakt.

Wij roeiden via de Ringvaart door naar Lisse en roeiden via de Lisserbeek, een fijne prutsloot, naar de Haarlemmer Trekvaart. Met de wind pal tegen roeiden we vanaf daar naar Leiden. Als beloning voor het harde werken trakteerden we onszelf op een lekker stuk appeltaart.

Hele uitdaging

Met nieuwe energie roeiden we weer pal tegen de wind in naar Leidschendam en verder naar Delft. Bij Laga, de vereniging die de Ringvaart Regatta organiseert, legden we aan om te vertellen dat ze de juiste keuze hadden gemaakt. Met die mededeling waren ze maar wat blij, want zelf vonden ze het een moeilijke beslissing.

voorALSnog op het vlot bij Laga

Het laatste stukje terug naar de Laak ging sneller dan ooit, eindelijk weer een stukje wind mee. We stapten moe en voldaan uit de boot. Het eerste deel van ons avontuur was geslaagd: 67 kilometer, zo’n 9000 halen, is bij windkracht 5 en windstoten van windkracht 8 echt een hele uitdaging!

Slechtweer-route

Veel tijd om erbij stil te staan was er niet. Donderdagochtend stonden we alweer klaar om de boot op te laden. De rest van de dag hadden we nodig om onszelf en de benodigde bagage te herpakken. Vrijdagochtend om 10.00 uur zaten we opgepropt in een overvolle auto op weg naar Leeuwarden. Snel de tenten opzetten en daarna gingen we aan de slag met de boot. Op een winderig grasveld legden we de Clingendael in de singels. Voordat de boot klaar is om gekeurd te worden is er nog een heleboel werk te verzetten. (Moet dit echt allemaal in de boot mee…)

Tijdens de captains’ meeting werd ons verteld wat iedereen al dacht: er staat te veel wind om de meren over te gaan en dus zouden we de ‘slechtweer-route’ roeien. Iets korter, maar 187 kilometer met windkracht 5 is nog altijd een heel eind. Of we het binnen de 24 uur zouden halen? We hadden zo onze twijfels. Eerst maar oproeien naar de start.

In de Prinsentuin was het een gezellige drukte. We troffen er ook aardig wat fans langs de kant. Dat gaf ons de broodnodige moed! Om 20.10 uur was het onze beurt om te starten. We hadden de eerste stukken de wind vooral vanaf de zijkant. Dat was een geluk, want zo konden we onder hoge wal een beetje wegduiken en nog behoorlijk vlot doorroeien. Terug in Leeuwarden, na zo’n 50 kilometer om 1.15 uur, een sprintje naar het toilet en daarna door richting Sneek.

De nacht kwamen we goed door. Met een gemiddelde snelheid van ongeveer 9,5 km/uur lagen we na 116 kilometer nog altijd netjes midden in het veld. In Workum gunden we onszelf een tweede toiletstop. Heerlijk om even de benen te kunnen strekken. Bemoedigende woorden van onze volgploeg: het zag er allemaal nog goed uit!

Bikkelen met tegenwind

Het stuk dat volgde was zwaar: 30 kilometer tegen de wind in. We konden nauwelijks de luwte opzoeken en dus was het bikkelen. Harlingen leek verder weg dan ooit. De snelheid maakte een duikvlucht omlaag en we werden aan alle kanten ingehaald door de estafetteploegen. Het is toch echt een voordeel als je elke keer verse bemanning in je boot kunt zetten. Het werd steeds stiller in onze boot, maar we trapten dapper door. In Harlingen volgde de beloning: de derde toiletstop. Onze trouwe landploeg zorgde zelfs voor koffie en soep.

De pauze was helaas te kort om echt uit te rusten. Hoewel we vanaf Harlingen naar Franeker de wind mee hadden, kregen we de snelheid niet meer terug in de boot. We deden wat we konden, maar de fut was eruit. En dan komt er nog die lange ronde boven Franeker. Hoewel onze supporters op elk bruggetje aanmoedigingen toeriepen, viel het ons zwaar. Eindeloos leek het te duren, met telkens weer een bocht en alweer tegenwind. We hadden jullie een uitdaging beloofd, een uitdaging werd het!

De laatste 10 kilometer hadden we weer wind mee, maar ook nu lukte het ons niet om de boot op snelheid te krijgen. We troostten ons met de gedachte dat we iedere haal dichter bij de finish waren. De finish werd een warm welkom: onder luid gejuich roeiden we onder de finish-vlag door. We hadden het gehaald: 187 kilometer, zo’n 29.000 halen, in 22 uur en 26 minuten, met continu windkracht 5.

Zwaar maar mooi

Het plan was om de riemen 45.000 keer door het water te halen en zo een mooie bijdrage te leveren aan het voorkomen en genezen van ALS. Het werden 38.000 halen. Jullie hebben ons met alle donaties door dik en dun gesteund. Wij hopen dat we jullie als tegenprestatie de beloofde uitdaging hebben gegeven. Het waren 250+ zware, maar mooie kilometers. Wij willen jullie bedanken voor jullie hulp en steun!

Voor ALS

Natuurlijk stortten we ons in dit doldwaze avontuur omdat we het leuk vinden en het fysiek aankunnen. Voor ALS-patiënten is dat een ander verhaal. Wie ALS krijgt, overlijdt binnen 3 tot 5 jaar. ALS is een dodelijke zenuw- en spierziekte waarbij je spieren één voor één uitvallen. In Nederland leven zo’n 1.500 mensen met ALS, of de aanverwante ziekten PSMA en PLS. Ieder jaar komen er 500 nieuwe patiënten bij en overlijden er ook 500. Dankzij jullie hebben we nu al meer dan 4.300 euro opgehaald.

Heb je nog niet gedoneerd, maar zou je dat wel willen doen? Dat kan, heel graag zelfs! Onze collectebus is nog geopend en elke bijdrage is meer dan welkom! https://www.onlinecollectevoorals.nl/renee-huiting

voorALSnog bestaat uit Renée Huiting, Linda Smallegange en Martin Paasman van roeivereniging De Laak uit ’s-Gravenhage. Voor de Ringvaart Regatta waren we versterkt met Simon Harteveld en  Norbert Warncke.